Dinsdag tijdens m'n bardienst ging het ontruimingsalarm af. Niets aan de hand bleek al snel. Maar ja... wie mag dat zeggen? En wie bepaald dat? Ondertussen gaat de drietalige omroepster vrolijk verder met het vertellen dat we het pand moeten verlaten zonder de liften te gebruiken.

 

Het kwam Marcel helemaal niet goed uit, hij had net zijn volgende klasje zwemdames in het water liggen. En er was haast meer paniek over het feit dat er tentamens gemaakt werden tijdens het afgaan van het alarm, dan over het alarm zelf. Deed me denken aan het verhaal dat ik ooit eens van een portier hoorde. Dat op een zondagmiddag hetzelfde alarm af ging en vervolgens de scheidsrechter van de volleybalwedstrijd naar hem toe kwam om te vragen of het alarm uit mocht, ze waren immers een wedstrijd aan het spelen... Of twee jaar geleden toen tijdens de intro het alarm in de Bastille stond te loeien en iedereen vrolijk naar binnenliep aangezien daar het eten was...

 

Helaas was de 'Nationale Brandpreventieweek' (die dit jaar ontruiming als thema had) vorige week, anders had het er zo onderdeel van kunnen zijn. Maar een dergelijk voorval maakt het nut van die week wel weer duidelijk. Je wordt ondertussen haast immuun voor het brandalarm. 'Het zal wel vals alarm zijn'. Totdat het een keer mis gaat en er wel iets aan de hand is... :-(